Η ΜΠΙΛΓΚΕ ΦΕΡΧΑΤ ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΑΒΑΤΟ

Όταν υπάρχει αλληλοσεβασμός και κατανόηση, όλα λύνονται πιο εύκολα»...
Η κ. Μπιλγκέ Φερχάτ

Μόναχο 09.01.2009

 

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:

Δάμων Δαμιανός

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009
στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

 

 

«Έζησα σε ένα έντονα πολιτικοποιημένο οικογενειακό περιβάλλον, καθώς ο πατέρας μου υπήρξε για πολλά χρόνια υποψήφιος βουλευτής και

 

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ

Η οδοντίατρος ήταν η πρώτη γυναίκα της μειονότητας που εξελέγη στο συμβούλιο του Δήμου Ιάσμου

 

αυτό με ώθησε να μετέχω ενεργά στα κοινά του σχολείου μου αλλά και στην Οδοντιατρική Σχολή της Αθήνας, αργότερα, όταν πέρασα εκεί ως φοιτήτρια. Όταν ήρθε η πρόταση του δημάρχου Ιάσμου να με συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό του, η πρόκληση για μένα ήταν μεγάλη». Η 28χρονη Μπιλγκέ Φερχάτ είναι από την προηγούμενη εβδομάδα η πρώτη γυναίκα αντιδήμαρχος στην ιστορία του Δήμου Ιάσμου στον Νομό Ροδόπης, ενός μικρού δήμου οχτώ χιλιάδων κατοίκων με δημότες χριστιανούς και μουσουλμάνους. «Ήμουν η πρώτη γυναίκα της μειονότητας που εκλέχθηκε στο δημοτικό συμβούλιο. Την πρόταση να είμαι υποψήφια την είδα και ως ευκαιρία να σπάσω το ανδρικό “άβατο” της πολιτικής, όπως για πολλά χρόνια το θεωρούσαν οι συμπολίτες μου αλλά και να προσφέρω με τις γνώσεις και τις δυνατότητές μου για να βελτιωθεί η καθημερινότητα στην περιοχή μου», λέει η κ. Φερχάτ.

Η κ. Μπιλγκέ Φερχάτ τελείωσε το λύκειο στην Κομοτηνή και πέρασε το 1998 με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις κάνοντας χρήση του θεσμού της ειδικής ποσόστωσης που ισχύει για τους μαθητές της μειονότητας της Θράκης στην Οδοντιατρική Σχολή της Αθήνας. «Μέσα στα πεντέμισι χρόνια που έμεινα στην Αθήνα έκανα φίλους από όλη την Ελλάδα, απέκτησα εμπειρίες σημαντικές, οι οποίες πιστεύω ότι θα με βοηθήσουν τώρα που ασχολούμαι ενεργά με την τοπική αυτοδιοίκηση», λέει και προσθέτει: «Είναι δύσκολο για μια νέα γυναίκα να συνδυάσει ταυτόχρονα τις υποχρεώσεις της δουλειάς της, την φροντίδα της οικογένειας, ειδικά όταν υπάρχει ένα παιδί 15 μηνών, όπως ισχύει με μένα, αλλά προσπαθώ να ανταποκρίνομαι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Οι γυναίκες της μειονότητας βλέπουν στο πρόσωπό της τον άνθρωπο που μπορεί να εκφράσει με τον καλύτερο τρόπο τα προβλήματα, τις ανησυχίες τους, τις προσδοκίες τους για το μέλλον. Δεν ήταν εύκολο, ..........

όπως παραδέχεται η ίδια, να κατακτήσει την εμπιστοσύνη τους. «Στην αρχή ήταν πεπεισμένες ότι μπήκα για να συμπληρώσω το ψηφοδέλτιο», λέει. «Τώρα όμως η αρχική καχυποψία δίνει τη θέση της στην εμπιστοσύνη και απόδειξη είναι ότι έρχονται στον δήμο για να ενημερωθούν για θέματα που τις αφορούν αλλά και για απλές συναλλαγές που άλλοτε τις έκαναν μόνον οι άνδρες». Το αντικείμενο που αναλαμβάνει ως αντιδήμαρχος είναι τα οικονομικά. «Στόχος μας είναι να λύνουμε όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών που εδώ στην περιφέρεια είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα που αντιμετωπίζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Δεν δικαιολογείται στην εποχή μας να υπάρχουν δρόμοι χωρίς φωτισμό, να λείπει η αποκομιδή των απορριμμάτων, να μην μπορούν οι πολίτες να απολαμβάνουν πράγματα που για άλλους θεωρούνται αυτονόητα», υποστηρίζει η Μπιλγκέ Φερχάτ.


«Δεν αισθάνθηκα ποτέ “μειονοτική”»

ΣΕ Ο,ΤΙ ΑΦΟΡΑ την αντιμετώπισή της από τους άνδρες συναδέλφούς της στο δημοτικό συμβούλιο, τονίζει ότι είναι φιλικοί και συνεργάσιμοι αλλά τους είναι ακόμα δύσκολο να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι έχουν ως προϊσταμένη αντιδήμαρχο μια γυναίκα. «Είμαι σίγουρη ότι θα προσαρμοστούν γρήγορα.

Όταν υπάρχει αλληλοσεβασμός και κατανόηση, όλα λύνονται πιο εύκολα»...

Ως κορυφαίο όμως ζήτημα για να αλλάξει η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα στη μειονότητα της Θράκης, αξιολογεί τις τομές που χρειάζεται το εκπαιδευτικό σύστημα. «Ειδικά στις γυναίκες έχει σημειωθεί πρόοδος, αφού δεν είναι λίγες εκείνες που έχουν σπουδάσει τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια της ποσόστωσης που θεσπίστηκε το 1995. Πιστεύω, όμως, ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο δημοτικό σχολείο και εκεί πλέον θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος από την πολιτεία. Αν βελτιωθεί η πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση μπορεί σε λίγα χρόνια να μη μας χρειάζεται καν η ποσόστωση», επισημαίνει.

Μιλώντας για την συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων, τονίζει χωρίς περιστροφές ότι δεν αισθάνθηκε ποτέ ως μειονότητα. «Ποτέ δεν σκέφθηκα ότι υστερώ σε κάποια πράγματα από έναν χριστιανό ή μια χριστιανή συμπολίτισσά μου. Πάντα πίστευα ότι οι άνθρωποι είναι ίσοι και πρέπει να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα. Το δίκαιό μου δεν το απεμπολώ βέβαια, αλλά σέβομαι τη διαφορετικότητα και πιστεύω ότι η πολυπολιτισμικότητα στη Θράκη είναι πλούτος και όχι μειονέκτημα», καταλήγει.

Kommentar schreiben

Kommentare: 0