Το «όχι» ν' ακουστεί μέχρι την Αθήνα

Ξέρετε, η γενιά μου, που έκανε την είσοδό της στην πολιτική δράση μέσα από το φοιτητικό κίνημα τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας, πιστεύω
Το «όχι» ν' ακουστεί μέχρι την Αθήν

Από την εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Θεσσαλονίκης

Ημερομηνία: 31/8/2008 - Σελίδα: 18
Τίτλος: Το «όχι» ν' ακουστεί μέχρι την Αθήνα

Από αυτήν την κυβέρνηση δεν μπορεί κανείς να περιμένει διορθωτικές κινήσεις. Το ζητούμενο των κινητοποιήσεων των πολιτών το φετινό φθινόπωρο πρέπει να είναι η πτώση της και, κυρίως, η κατάκτηση μιας νέας πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά. Αυτό τονίζει στον «ΑτΚ» ο Αλέκος Αλαβάνος, λίγες μέρες πριν από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των πολιτών κατά τα εγκαίνια της ΔΕΘ, από τους οποίους προσδοκά να πουν «ένα "όχι" στον πρωθυπουργό, που θα ακουστεί μέχρι την Αθήνα». Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για τις ευρωεκλογές, τονίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να είναι ο μοχλός εξουδετέρωσης του σημερινού πολιτικού συστήματος, ενώ εξακολουθεί να κρατά «κλειστά τα χαρτιά του» για τη δική του «επόμενη μέρα».

- Κύριε πρόεδρε, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια σειρά «φορομπηχτικών» μέτρων. Ποια απάντηση πρέπει να πάρει από τους εργαζόμενους τη μέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ;

Εχουμε μια κυβέρνηση που έχει τη μοναδική ικανότητα να στρέφεται ενάντια στις μεγάλες κοινωνικές ομάδες. Επιβάλλει κεφαλικό φόρο αδιακρίτως στους μικροεπιχειρηματίες. Στρέφεται με αγριότητα ενάντια στα λαϊκά στρώματα με τις αυξήσεις στο φόρο καυσίμων, τσιγάρων και στα τέλη κυκλοφορίας. Προκαλεί με το 10% αυτοτελή φόρο στα μερίσματα που δε συνυπολογίζεται με άλλα εισοδήματα, όταν ένας μικροσυνταξιούχος που έχει το νοίκι μιας γκαρσονιέρας φορολογείται προσθετικά. Ελπίζω ότι οι εργαζόμενοι στη ΔΕΘ θα πουν ένα «όχι» στον πρωθυπουργό, που θα ακουστεί μέχρι την Αθήνα. Σκέφτομαι τους ψηφοφόρους της ΝΔ, πολλοί από αυτούς λαϊκοί άνθρωποι που ντρέπονται να πουν ότι είναι ΝΔ. Ας σκεφτούν. Ας κάνουν το μεγάλο βήμα να στηρίξουν τη νέα πλειοψηφία με επίκεντρο τις δυνάμεις της Αριστεράς για να πάρουμε άλλο δρόμο.

- Στην υπόθεση του «κινήματος του άρθρου 16» η νίκη ήταν η απόσυρση της συνταγματικής αναθεώρησης. Σε ποια νίκη πρέπει να στοχεύουν οι φετινές αντιδράσεις στην κυβερνητική πολιτική;

Φέτος οι αναμενόμενες κινητοποιήσεις θα γίνουν μέσα σε ένα καθολικό κλίμα δυσφορίας, απογοήτευσης και θυμού για την κυβέρνηση. Το μείγμα θα είναι εκρηκτικό. Και να το θέλαμε, δεν μπορεί κανείς να περιμένει διορθωτικές κινήσεις από τη ΝΔ. Επομένως, νίκη είναι η πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή. Αλλά ως πρώτη μάχη. Η μεγάλη νίκη θα είναι η κατάκτηση μιας νέας πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά.

Το πρόγραμμα

- Αν, όμως, γίνουν «εδώ και τώρα» εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι έτοιμος, δεδομένου ότι τώρα επεξεργάζεται λεπτομερώς το πρόγραμμά του;

Δε σας κρύβω ότι βρισκόμαστε σε μια βασανιστική πορεία επεξεργασίας του προγράμματός μας. Δύσκολη πορεία. Αλλο οι θέσεις ενός κόμματος που διεκδικεί το 3% για να έχει θέση στη Βουλή, κι άλλο όταν έχει θέσει το στόχο μια νέας πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά για τη διακυβέρνηση του τόπου. Οσα βήματα όμως κι αν έχουμε να κάνουμε ακόμη, είμαστε σε ασύγκριτα καλύτερη θέση από τις δυνάμεις του δικομματισμού που πάντα το πρόγραμμά τους ήταν ένας τηλεφωνικός κατάλογος από «θα». Αλλά, δε μας αρκεί το πρόγραμμα. Η δυνατότητά μας να πετύχουμε τους στόχους μας εξαρτάται από την ικανότητά μας να ενεργοποιούμε τον πολίτη, να πυροδοτούμε κινήματα, να φέρουμε ένα κύμα λαϊκών συνελεύσεων σε όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής, που θα δώσει τέλος στην υποταγή του πολίτη σε ένα στεγανό, αδιαφανές, αυταρχικό κι εχθρικό κράτος.

- Σας φοβίζει ότι αυτό το πρόγραμμα καλούνται να το διαμορφώσουν συνιστώσες και τάσεις με εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις για ζητήματα όπως π.χ. η ΕΕ; Μπορεί αυτή η διαδικασία να αποδειχτεί επίπονη;

Μπορεί να είναι επίπονη. Είναι όμως εξαιρετικά όμορφη. Αφήνουμε πίσω μας την Αριστερά των κατακερματισμών, των θεολογικών διαφορών, των αδελφοκτόνων συγκρούσεων. Εχουμε κάνει μια ζωντανή συμμαχία, συζητάμε τις διαφορές μας, με πείσμα πολλές φορές, αλλά με δημιουργικό τρόπο, σύντροφοι και φίλοι πια, όπως φαντάζεται κανείς ότι θα γινόταν τις καλές μέρες του ΕΑΜ ή της ΕΔΑ. Γι' αυτό και το μοναδικό αυτό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ εμπνέει όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας και ιδιαίτερα τις νέες και τους νέους.

Οι ευρωεκλογές

- Ευρωεκλογές 2009. Κάποιοι βάζουν τον πήχη στο 20% για το ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι μιλούν για τη δεύτερη θέση. Για σας ποιος είναι ένας εφικτός εκλογικός στόχος;

Λένε ορισμένοι ότι το καλύτερο αποτέλεσμα θα είναι να αναδειχθούμε δεύτερο κόμμα. Εμένα δε με ενδιαφέρει αυτό. Δε θέλω να βλέπω τις επιδόσεις μας ανταγωνιστικά με τις δυνάμεις του σήμερα, αλλά προοπτικά, με μια θέση προσφοράς σε ένα νέο τοπίο. Το κρίσιμο, επομένως, ζήτημα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να είναι ο μοχλός εξουδετέρωσης του σημερινού άδικου και άγονου πολιτικού συστήματος και η αδιαμφισβήτητη προωθητική δύναμη για ένα νέο, καρποφόρο, τοπίο. Οπως καταλαβαίνετε, όσο πιο ψηλό είναι το ποσοστό του, τόσο πιο σταθερός θα είναι ο βηματισμός του.





«Καμιά συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ»

- Κάποιοι συνεχίζουν να ανακυκλώνουν τα περί πιθανής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι οι αρνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ στοχεύουν στην καλύτερη μελλοντική διαπραγμάτευση, ύστερα από μια σημαντική εκλογική άνοδό του. Πώς τα σχολιάζετε όλα αυτά;

Δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Κανένα. Δεν πρόκειται να μπούμε στην αριθμητική του συστήματος. Ετσι, η ορμή του ΣΥΡΙΖΑ θα εξαντλούνταν, θα έμενε εκτεθειμένος, θα παλινδρομούσε. Το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει αξία ως ένα εγχείρημα ανατροπής, σύγκρουσης με τα κατεστημένα, ριζικού αναπροσανατολισμού της ζωής της χώρας. Για τους φίλους μας ο ΣΥΡΙΖΑ υφίσταται μόνον ως η ελπίδα για μια πολιτική και πολιτιστική επανάσταση απέναντι στο σύστημα του δικομματισμού και τους πρωταγωνιστές του, παρά τις διαφορές μεταξύ τους. Και για μένα προσωπικά ακριβώς έτσι είναι.

-Ο Περισσός όχι μόνο δεν απαντά στα καλέσματά σας για μια Μεγάλη Αριστερά, αλλά σηκώνει ολοένα τους τόνους, μιλώντας για «σοβατζήδες» και «γάμους με κουμπάρο το σύστημα». Τι απαντάτε;

Τίποτε.

- Προσωπικά οραματιστήκατε ένα ΣΥΡΙΖΑ που θα ξέφευγε από το 3%. Σήμερα δικαιώνεστε δημοσκοπικά. Θα είστε παρών να ζήσετε μέχρι το τέλος την εκτόξευση του σχήματος και την, πιθανή πια, αλλαγή του πολιτικού τοπίου;

Ξέρετε, η γενιά μου, που έκανε την είσοδό της στην πολιτική δράση μέσα από το φοιτητικό κίνημα τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας, πιστεύω βαθιά ότι θα ζήσει ξανά, αλλιώς βέβαια, μεγάλες στιγμές συλλογικότητας, οραμάτων, ανάτασης, χάρη στη δημιουργική εισβολή στην πολιτική ζωή του ΣΥΡΙΖΑ, όπου έχει θέσει τη δική της σφραγίδα, ενώ βιάστηκαν να τη θεωρήσουν ξοφλημένη, συμβιβασμένη, παραιτημένη. Ερχονται όμορφες μέρες. Φαίνεται σαν όνειρο. Ομως θα γίνει.

Kommentar schreiben

Kommentare: 0